Εκτός από τα λεπτά κλαδιά, τα φύλλα και τις βελόνες, τα οποία συνήθως αφήνονται στο έδαφος για να διατηρηθεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του δάσους και του εδάφους σε καλή κατάσταση, οι δραστηριότητες της δασοκομίας και της δασικής βιομηχανίας παράγουν μεγάλες ποσότητες ξυλωδών υπολειμμάτων, τα οποία συνήθως χρησιμοποιούνται για ενέργεια ή εφαρμογές χαμηλής αξίας. Οι καθιερωμένες τεχνολογίες επεξεργασίας για στρογγυλό ξύλο και θρυμματισμένο ξύλο δεν είναι κατάλληλες για άλλα ρεύματα από τη δασική βιομηχανία, τα οποία είναι άφθονα διαθέσιμα στις εγκαταστάσεις παραγωγής και θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ως πηγή πρώτης ύλης για τις βιομηχανίες βιολογικής προέλευσης.
Επομένως, υπάρχει η ανάγκη να αποδειχθεί η τεχνοοικονομική σκοπιμότητα καινοτόμων οδών αξιοποίησης για την αύξηση της αξίας που μπορεί να προκύψει από τα υπολείμματα από τις βιομηχανίες ξύλου και δασών, βελτιώνοντας παράλληλα τη βιωσιμότητα σε σύγκριση με τις πιο σύγχρονες οδούς αξιοποίησης.
Αναλυτική περιγραφή στο αγγλικό κείμενο.
Συνεισφορά της ΕΕ: €7.000.000
Αναλυτική περιγραφή στο αγγλικό κείμενο.