Ένας από τους κύριους παράγοντες που περιορίζουν τη διάρκεια ζωής των προϊόντων (και των εξαρτημάτων τους) είναι η παρατεταμένη έκθεσή τους σε περιβαλλοντικούς παράγοντες. Ο συνδυασμός διαφορετικών καταπονήσεων και μεταβαλλόμενων συνθηκών (λειτουργικών, ημερήσιων, εποχικών) οδηγεί σε επιταχυνόμενη γήρανση και πρόωρες ή απροσδόκητες αστοχίες. Για την αποτροπή των αρνητικών συνεπειών που προκύπτουν, οι προστατευτικές επιστρώσεις και τα στεγανωτικά αποτελούν βασικό μέσο παροχής πρόσθετης προστασίας, χωρίς να απαιτείται η επανεκτίμηση του φυσικού σχεδιασμού του προϊόντος/εξαρτήματος ή των εγγενών ιδιοτήτων των μερών που πρόκειται να επικαλυφθούν/στεγανοποιηθούν.
Επιπλέον, η αξιολόγηση της απόδοσης επικαλυμμένων δειγμάτων, με σκοπό την επιλογή λύσεων επικάλυψης που ικανοποιούν τις απαιτήσεις των βιομηχανικών τελικών χρηστών, αποτελεί ακόμη ένα σημείο συμφόρησης στην ταχεία ανάπτυξη επιστρώσεων που βασίζονται σε IAM. Επιπρόσθετα, η ανακυκλωσιμότητα συχνά παρεμποδίζεται από τα στεγανωτικά και τις επικαλύψεις που χρησιμοποιούνται. Οι νέες επιστρώσεις, οι λειτουργικές επιφάνειες και τα στεγανωτικά που βασίζονται σε IAM θα πρέπει να επιτρέπουν την αποσύνθεση προϊόντων και κατασκευών σε ανακυκλώσιμα ή επαναχρησιμοποιήσιμα μέρη.




